Alles

In het kader van. Ik schaam me heel diep voor…. nou ja lijstje dan maar: Mijn handschrift dus, mijn uiterlijk (vanzelfsprekend, ik ben een meisjesmens en zag er vooral als kind anders uit dan de anderen, het is maatschappelijk ongepast om daar geen diepgewortelde schaamte over te ontwikkelen), mijn stem, mijn voorkeuren, de dingen die ik denk, de dingen waar ik slecht in ben, de dingen waar ik goed in ben, mijn rare lijf en al z’n gebreken, mijn karakter, de dingen die ik voel (inclusief die buitenproportionele schaamte) etc.. etc.. Al met al spijt het me verschrikkelijk voor alles en iedereen dat ik besta op de manier dat ik besta, punt is dat ik aan de meeste dingen vrijwel niets kan veranderen. In ieder geval niet genoeg om het binnen aanvaardbare normen te krijgen. En mezelf in een onzichtbaar hoekje wegstoppen heb ik wel geprobeerd maar dat lukt ook al niet, veel te groot (in alle opzichten).

Dus tja…