Evenwicht

Mensen zeggen dat het went, je ermee om leert gaan, dat oefening kunst baart.
Dat laatste is waar.
Door vele herhalingen en steeds weer opnieuw proberen wandel je nu over de smalste richeltjes en de dunste koorden alsof het een stevig zandpad is. Je kunt rustig even stilstaan, sprongen maken, pirouettes draaien. Omdat je precies weet waar het zwaartepunt moet liggen om je evenwicht te bewaren.

Maar de afgrond blijft altijd, net zo diep, net zo gevaarlijk. Als je valt, val je te pletter. Er is geen gewenning die dat beter maakt, minder gevaarlijk, minder verwoestend. Geen oefening die zorgt dat je minder hard neerkomt. Niet op deze hoogte. En nooit nooit nooit is dat besef niet vooraan in je bewustzijn aanwezig. Ook al zijn de bewegingen die je maakt vertrouwd en heb je uitstekend leren compenseren voor misstappen. Ook al ken je het ritme waarmee de richels en koorden steeds van richting veranderen door en door. Toch is elke ademhaling nog steeds angst, een angst die elke keer opnieuw omarmd en beheerst moet worden als was het de allereerste keer. Omdat ze anders verlamt…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *