Verstand

Je raakt vaak snel verstrikt in allerlei gedachten. Het is niet eens een clichématig vluchten in ratio maar er zijn er zo veel. Gedachten. En ze zijn vaak lang en complex waardoor je er eindeloos mee bezig bent. En ze zijn benoembaar. Voor de buitenwereld, maar niet in de laatste plaats voor jezelf. Benoembare zaken eisen snel alle aandacht op…
Wat je voelt is soms woest, soms stil, soms chaos, soms zorgvuldig geordend, heel soms schitterend, stralend, licht, vaker loodzwaar en grauw. Wat het altijd is, is diep, peilloos, en reusachtig groot. En het heeft nooit echt een vorm. Als je echt voelt, volledig voelt, ook de stralende dingen, beland je altijd in een inktzwarte duisternis. Er is geen bodem, je kunt altijd dieper en tot nu toe is dieper altijd donkerder, stroperig, steeds moeilijker om te blijven bewegen. Misschien komt er letterlijk geen eind aan. Misschien is er een keiharde kern van helemaal niets. Of er blijkt licht te zijn. Tot nu toe is dieper de enige optie…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *